Niedokrwistość

Niedokrwistość, inaczej anemia, jest to zmniejszenie stężenia hemoglobiny (Hb), hematokrytu (Ht) i liczby erytrocytów we krwi w stosunku do wartości prawidłowych. Zazwyczaj normy są uzależnione od danego laboratorium. Ponadto należy zaznaczyć, iż inne to będą wartości u dzieci, gdzie w każdym roku życia inaczej się kształtują normy układu erytrocytarnego oraz obserwuje się różnice w zależności od płci. Ze względu na nasilenie wyróżnia się poszczególne stopnie niedokrwistości: łagodny, umiarkowany, ciężki oraz zagrażający życiu (Hb <6,5 g/dl).

Anemik kojarzy nam się z chudym wysokim najczęściej bladym mężczyzną. Tymczasem prawda jest skrajnie odmienna. Na niedokrwistość cierpią głównie młode kobiety, co ma związek z comiesięczną utratą krwi a wraz z nią cennego żelaza.

Niezależnie od przyczyny anemii jest grupa wspólnych, charakterystycznych objawów dla tego schorzenia: osłabienie i łatwa męczliwość, upośledzenie koncentracji i uwagi, ból i zawroty głowy, bladość skóry i błon śluzowych oraz w ciężkich przypadkach przyspieszenie akcji serca.

Najbardziej ogólnie może niedokrwistości podzielić na dwie grupy w zależności od mechanizmu sprawczego: krwawienia ostrego lub przewlekłego, hemolizy oraz druga grupa związana ze zmniejszeniem lub zaburzeniem erytropoezy szpiku.

Czy człowiek o okrąglejszych kształtach może być anemikiem? Czy osoba chora na anemię jest zawsze chuda? Na to pytanie odpowie ekspert hematologii Profesor Wiesław Wiktor Jędrzejczak.